Bir Genç Kız Hikayesi adlı iki bölüm olarak sizlere ulaştırdığım yazının sizde karşılık bulmasına çok sevindim ve bu yazı ile konuya noktayı koyarken “o sancılı süreci” yaşayan ve kızının kurtuluşunda en büyük etken olan annenin sözleri ile bu konuyu kapatıyorum.

Hayatta her şeyi tecrübe etme imkânımız yok ama yaşanmış hikayelerden kendimize pay çıkarmamız her zaman mümkün…
Allah tüm anne ve babalardan uzak etsin diyerek sizi röportajla baş başa bırakıyor, Anadolu Ajansına ve Milliyet gazetesine de bu dosyadan dolayı şükranlarımı sunuyorum…

Anne kızının uyuşturucu kullandığını nasıl öğrendiğini, yaşadıklarını, kızını bağımlılıktan kurtarma mücadelesini anlattı.

Anne: Anne-babaların çocuklarını hep yakından takip etmelerini, gerekirse gizli gizli ceplerini aramalarını, çocuklarını hep göz önünde tutmalarını önerdi.

Soru: Kızınızın uyuşturucu kullandığını nasıl öğrendiniz?

Anne: İlk çöpünü bularak öğrendim. Doğru Narkotik’e gittim. "Kızım bunu kullanıyor" dedim. Zannettim ki "içeriye alırlar, hapse atarlar, kurtulur" ümidiyle gittim. Babaannesinin ölüm anında almış. Bir-iki derken bağımlı olmuş.

Ailelerin uyuşturucu maddeleri öğrenmesi gerekiyor. Bir gün çocuğunun cebinde bir hap bulsa, bir madde bulsa ne olduğunu bilmesi gerekiyor. Çocuğa çok da güvenmemek gerekiyor. Çünkü etraf kötü.

Soru: Neler yaşadınız bu dönemde?

Anne: Uyuşturucu bağımlıları çalışamıyor, yemek yiyemiyor, su içemiyor, banyo yapamıyorlar. Gözlediğim kadarıyla hiçbir çocuk "alışırım" diye başlamıyor. Ya meraktan başlıyor, "ben buna alışmam ailemden gizli birkaç defa yaparımın" hesabındalar. Ya da o an "Moralim bozuk, biraz üzüntümü gidereyim" gibi başlanıyor. Alışkanlık yapacağını tahmin bile etmiyorlar ki... Çok çabuk alışkanlık yapıyor. Hayatları tamamen değişiyor. Madde bulurlarsa eve kapanarak dış dünyayla iletişimi kesiyor, bulamazlarsa sokağa çıkıyorlar. Ya çalarak, çırparak ya da kendini satarak bulmaya çalışıyorlar. Ya kendini ya da başkasını satacak.

Biz iki sene kahvaltı yapmadık, yemek yemedik, banyo yapmadık. Artık dayanamıyordum. Çocuğumun etrafındaki pislikleri görmek, günden güne eridiğini görmek, artık tanıyamıyordum çocuğumu...

Daha çok içine kapanık çocuklar bunu yapıyor... Aileleri ayrılmış çocuklar bunu yapıyor, buna sığınıyorlar. Ailelerin gözünün çocukların üzerinde olması gerekiyor. Bu kadar uyanık geçinmeme rağmen, benden bir sene saklandıysa bu, ilgisiz aile çok daha geç anlar. Biz erken öğrenmemize rağmen beş sene uğraştık. Bu süreçte bittim, tükendim. Ölseydim kurtulacaktım belki ama onu arkamda bırakamazdım, onu arkada bırakmamak için ayakta kaldım.

Soru: Uyuşturucu bağımlıları nasıl tedavi ediliyor?

Anne: Devlet bir kuruş almadan AMATEM’lerde (Alkol-Madde Araştırma ve Tedavi Merkezi) tedavi ediyor. Sosyal hizmetler müdürlükleri ve valilikler bu konuda çok yardımcı oluyorlar. AMATEM’ler birçok ilde var. Cinsiyetine göre, 18 yaş altı erkek ve kızlar için ayrı, 18 yaş üstü ayrı. Valiliklerden ve hastanelerden öğrenilebilir.

Biz Ege Üniversitesi’ndeki AMATEM’de uzun süre kalarak bundan kurtulduk.
Kızım 1 sene 3,5 aydır temiz. Kısa kısa ufak düşüşlerimiz oldu ama şu anda temiz.
O da hayatın tadını yeni alıyor. Makyaj yapmayı, banyo yapmayı, kendine bakmayı daha yeni öğreniyor.