Bugün benim doğum günüm
Hem şarhoşum hem yastayım
Bir bar taburesi üstünde
Babamın öldüğü yaştayım…

Evet; yukarısı şarkı sözü aşağısı gerçek

Bugün benim doğum günüm
Ne şarhoşum ne de yastayım
En verimli çağında, gencecik kaybettiğim
Eniştemin öldüğü yaştayım…
Tam o yaşta…

Evet;
Bugün, bu yaşta bana ne kadar yakışırsa ölüm, işte enişteme de o kadar yakışmıştı.
Eniştem, devrin en dürüst, en yiğit bürokratı…

Ayşe’m küçücüktü babası o elim kazada son yolculuğuna giderken,
“Sol yanım acıyor anne”yi alın baba yapın; işte Ayşe’m
Taha’m ise henüz 2 yaşına basmıştı, hatırlamıyor bile…
Benim hatırladığım, her kapı çaldığında baba diye kapıya koşuşu…
Emrah’ın baba şarkısı da sanki onun için yazılmış…

“Bebekler ölene ağlayamaz ki
Gitme baba diye yalvaramaz ki
Çocuklar babayı unutamaz ki
Dönülmez gidişin böyle mi baba

Bir mezarın taşına işte baban dediler
Ağladıkça elime hep resmini verdiler
Sordum çaresini, dönmez artık dediler
Dönülmez gidişin böylemi baba

Seslensem sesimi duyamazsın ki
Ay geçer yıl geçer uyanmazsın ki
Muhtacım elimi tutamazsın ki
Dönülmez gidişin böyle mi baba”…
…
Dayısının kuzuları onlar, gözbebeklerim, ciğer yakanlarım,
Ağladıklarında her şeyi ve herkesi değil silecek, kazıyacak kadar hassas yanlarım.
Yetimlerim onlar benim, sızlayan yerlerim,
Hele Ayşe’m o apayrı…

Evet, işte tam o yaştayım, eniştemin öldüğü yaşta, bugün benim doğum günüm…
Keşke ömrüm boyunca hiç kimse bana hiçbir doğum günümde hediye almasa hatta aramasa, unutsa ama Ayşe’m ve onun gibi tüm yetimler çok ama çok ama çok mutlu olsa…

Ve bugün 21 Mart, aynı zamanda Dünya Şiir Günü, ne tesadüf ki hayatta, benim böyle bir günde doğmam tesadüf olsun, dünya şiir gününüz kutlu olsun…