|
Roman açılımı konuşuluyor şu günlerde, tam da demokratik açılımın sanatçılarla bir kez daha “gündemi sıcak tutulan” kahvaltısının ertesinde.
Bizden olmayana alçaltıcı isimler taktığımız ve doğdukları yer, geldikleri köken itibariyle “resmi söylemlerimizde” olmasa da “gayrı resmi söylemlerimizde” yerden yere vurduklarımıza…
En belden aşağı, en acımasız belki de en kanayan yerine ölümüne abandıklarımıza…
“Doğuştan gelen özellikleri ile övünenler ancak ilkel kabilelerdir” sözü ne kadar da güzel anlatıyor şu mevcut durumu…
Kim kimden üstün, neyi ile?
Ya da hangi ölümlü ölümsüz… Mevcut durumu itibariyle…
Bu hafta bu yazıyı yazmamın sebebi; 18 Mart gibi önemli bir tarihe denk gelmiş olmasındandır.
Hani kimsenin kökenine bakılmaksızın eline silah tutuşturulduğu, ihtiyar-çocuk, kadın-erkek bir millet mücadelesine girildiği, düşerse topyekûn bir milletin biteceği “son kale” Çanakkale’nin yıldönümüdür…
Bugün birbirimizi yediğimiz bu topraklarda o gün “tutsak yaşamaktansa ölümü tercih edenlerin” torunları olmak hem ne şeref hem ne acı…
Bakın şu şiire ve benim bu şiiri ilk kimden dinlediğime;
Ey torunlar;
Bize sordunuz mu biz kimleriz?
Alevi, Sünni,
Kürt, Türk
Kardeşçe yatan erleriz…
Sanmayın ki yeryüzünde kalanlarımız düşman olacak
Sanmayın ki bu vatan için ölen bizler
Ayrı ayrı toprak olacak
Bizler bu topraklar için şimdi burdayız
Sanmayın ki birer faniyiz, Acıdayız kordayız
Sizler böyle davrandıkça, Bizler burda zordayız
Kavga devam ederse, Bir gün yine ordayız
***
Bir gün sizde gelip buradan bir görseniz
Ülkeyi dört bir koldan sevgiyle örseniz
Bizler işte o zaman huzur ile uyuruz
Bunları her kesim ile paylaşır dururuz
Şarapneller patlarken gözlerimin önünde
Ayrım yoktur ülkemin yarınında dününde
Vatan için seve seve canımızı verdikte
Kahrolan yine biziz halimizi gördükçe
Sanmayın ki rahat uyuruz bu kavgalar sürdükçe
İstemem, mezarda ne bir anıt ne bir taş
Sizler birlikte olun, vatan için hem kardaş
Neden böyle ağlarız bilir misiniz mezarda?
Sizleri böyle gördükçe yaralarımız azarda,
Yine destanlar yazarız yattığımız mezarda
Alevi Sünni nedir
Nereden çıktı bu kavga…
Sevmesini bilseniz inan biter bu dava
Vatanıma zarardır puslu ürkek bu hava
Bizler yine birliğiz, Barışta hem savaşta
Kopartmak istiyorlar sizleri bu yarışta
Kürt Türk
Alevi Sünni
Bu Tabyada bu mezarda seçilmez
Birlik olup haykırdık;
Bütün dünya duysun diye,
Cesetlerimiz geçilir de
Çanakkale geçilmez…
Bizler birlikte öldük Sizler neden kavgada
O gün birlik tohumları ektik
Bu gün neden biçilmez
Sizler Birlik oldukça Çanakkale’ler değil
Edirne’den Ardahan’a
Ülkemin bir karış toprağı geçilemez.
Evet ben bu şiiri ilk kez Ahmet KAYA’dan dinledim…
Yorumu sizin…
|
